Коцки кои изгледаат како тивка ноќ пред нешто големо да се случи. И обично тоа нешто, многу често е нашиот следен рол.

Сетов се чини како темносино дно на бескрајно море, но под зрак на полна месечина. Секој контакт со било која коцка од сетот се чини како да допираме предвидување – можеби не секогаш прецизно, не удобно, но доволно да нè натера да си речеме, „Ммм, ова ќе биде интересно“.

Зрачат на магија која се шепоти и не се објаснува, на договор склучен со тивок поглед, без збор, на оној момент кога целото парти знае дека некој лаже, но сите одбиваат да застанат бидејќи сакаат драма многу повеќе од логика.

Предвидени се за оние кои се темелат на мистерија, за оние кои живеат на границата меѓу храброст и чиста, инстиктивна глупост, дури и за DM-и кои сакаат драматична пауза.

Темносиното е спокој. Белото е предупредување. Сетот е рамнотежа меѓу двете, што го прави секој рол мал трилер.

Коцкиве изгледаа како последна трага од магија која не сака да објасни како исчезнала. Провидни, темни и тивки како чад кој се провлекува под сомнителна врата во некоја си напуштена кула, со бели бројки како единствен доказ дека во коцкиве се крие нешто што не припаѓа на обичниот свет.

Секој рол дава впечаток како нешто да сака да биде отркиено пред да биде фрлено, како тајна чувана подолго одошто е безбедно.

Ова е сет за оние кои уживаат во суптилната игра, за оние кои знаат дека вистинската закана не доаѓа гласно, туку со тивкиот и бавен пад на коцката.

Ништо во нив не e бучно, и апсолутно ништо не е безопасно.